Poczytaj mi Mamo - Czytanie jako metoda wspierania dwujęzycznosci

W styczniu 2014 roku Fundacja „ABCXXI – Cała Polska czyta dzieciom” rozpoczęła realizację pierwszego w Polsce projektu badawczego dotyczącego czytania dzieciom od urodzenia. Celem badań było sprawdzenie jaki wpływ na rozwój dziecka ma czytanie od urodzenia. Ich wyniki stanowią ważny głos w dyskusji dot. celowości wprowadzenia powszechnych programów wspierających wczesną edukację językową i czytelniczą dzieci. Dzieci ,którym rodzice czytali od pierszego miesiąca życia wykazywały większe skłonności do nauki nowych rzeczy. Posiadały większy zasób słownictwa i w późniejszym czasie nie miewieły problemów w szkole.  Codzienne czytanie dzieciom stanowi też doskonałą metodę wpomagającą naukę języka u dzieci i pomaga kszatałtować ich dwujęzycność. Niewiele osób wie, że na świecie istnieje okolo 7 tysięcy języków, a dwie trzecie ludzkości jest dwujęzyczna lub wielojęzyczna. Wśród Polaków, posługujących się na codzień głównie jednym językiem, temat dwujęzyczności był przez długi czas stosunkowo nieznany. W ostatnich latach, wraz z wzrastającą emigracją młodych ludzi, zwiększającą sią liczbą mieszanych małżeństw oraz cudzoziemców, którzy swoje losy na wiele lat zwiazują z Polską, zagadnienie dwujęzyczności nabiera coraz większego znaczenia.  Dwujęzyczność, z łac. bilinguis, oznacza «sprawny w dwóch językach». W średniowieczu termin ten był synonimem słowa «sprytny, zaradny». W 1935 roku amerykański językoznawca Leonard Bloomfield definuje dwujęzyczność jako zdolność do mówienia dwoma językami jak osoby jednojęzyczne. Takie rozumienie osoby dwujęzycznej «jako dwóch osób jednojęzycznych w jednej» dominuje przez długi czas w ośrodkach naukowych i opinii społecznej. Dzisiaj coraz częściej mówi się, że idealna dwujęzyczność nie istnieje, tzn, że nie można nabyć w sposób dokładnie identyczny dwóch systemów językowych. Umiejętności lingwistyczne osoby będą zależały od wielu czynników – od kontaktów z innymi reprezentantami kultury, specyfiki przeżywanych sytuacji, potrzeb komunikacji w danej dziedzinie itp. I tak np. dwujęzyczny chłopiec polsko / angielski mieszkający w Anglii będzie doskonale znał słownictwo dotyczące zamków rycerskich (z zabaw z angielskimi kolegami na podwórku), nie znając takich wyrażen w języku polskim, gdyż ma tylko kuzynki, z którymi bawi się na wakacjach w gotowanie dla lalek i w ten sposób poznał doskonale polskie terminy kulinarne, nieznajome mu w języku angielskim. Obecnie więc coraz częsciej określa się dwujęzyczność jako zdolność jednostki do używania regularnie więcej niż jednego języka. Zdolność ta wytwarza się w przypadku potrzeby posługiwania się na codzień wiecej niż jednym językiem. Władanie kilkoma językami jest postrzegane jako wielkie dobrodziejstwo. Otoczenie dziecka dwujęzycznego cieszy się, że w łatwy sposób osiągnie tak dużą kompetencję, jaką jest władanie językami obcymi. Często w naszych wielokulturowych społeczeństwach mówi się, że dwujęzyczność to prawdziwy skarb, zapewnienie dziecku świetnego startu w przyszłości, zwiększenie jego możliwości edukacyjnych, otwartości na Inne. Podkreśla się jej pozytywny wpływ na niektóre funkcje rozwoju poznawczego dziecka: myślenie twórcze, umiejętność abstrahowania, zdolność koncentracji.W wielu rzypadkach dzieci dwujęzyczne wykształcają dwujęzyczność w miarę zrownoważoną i bogatą, umieją się dobrze odnaleźć w obu rzeczywistościach językowych i kulturowych. Czasami jednak nabywanie nowego języka przychodzi z trudem. Wiąże się to z wieloma aspektami poznawczymi i tożsamościowymi. Aby dwujęzyczność była prawdziwym bogactwem, a nie została skojarzona jedynie z trudami, dziecko i rodzina potrzebują wówczas wyjątkowego wsparcia: ze strony bliskich, innych rodzin dwujęzycznych, a niekiedy specjalistów. - Dwujezyczność równoczesna (współrzędna), zwana inaczej symultaniczną pojawia się wówczas, gdy drugi język zostaje wprowadzony bardzo wcześnie, a umownie przynajmniej przed trzecim rokiem życia. Najczęściej dwujęzyczność równoczesna występuje w przypadku dzieci pochodzących z małżeństw mieszanych, ale może także pojawić się u dziecka, którego rodzice mówią w tym samym języku, a które spędza bardzo dużo czasu z osobą władającą innym językiem (np; niania, w żłobku, etc).  - Dwujęzyczność sekwencyjna (sukcesywna, podporządkowana) to sytuacja, kiedy dziecko obojga rodziców obcokrajowców musi nauczyć się języka kraju przyjmującego tych emigrantów. W Polsce przykładowo mogą to być dzieci dwojga rodziców Ukraińców, Wietnamczyków, Koreańczyków. W takiej sytuacji dziecko najczęściej bardzo słabo mówi w języku kraju przyjmującego, gdyż w domu mówi się językiem rodziców. Dwujęzyczność taka zwana jest dwujęzycznością sekwencyjną – znaczy to, iż drugi język jest nabywany jako kolejny, a wcześniej dziecko posługuje się już językiem – przeważnie językiem obojga rodziców.  Do tego potrzebna jest duża świadomość rodziców – szczególnie w dwóch kwestiach:  1. konieczność nauki i ciągłego doskonalenia języka kraju przyjmującego – szczególnie wytrwale uczyć się muszą rodzice;  2. oraz nauka i doskonalenie języka rodziców u dzieci (poprzez naukę czytania, wspólne lektury i rozmowy).  Czytaj więc dzieciom ksiażeczki w języku polskim.            
 
 
 
Zircon - This is a contributing Drupal Theme
Design by WeebPal.